de czy het?
Rodzajnik trzeba znać na pamięć — ale kilka reguł działa zawsze. Ćwicz na słowach, które naprawdę spotkasz w Holandii.
Dziesięć pytań. Bez logowania, bez limitu prób — możesz powtarzać, ile chcesz.
Kiedy de, a kiedy het?
W niderlandzkim rzeczownik ma jeden z dwóch rodzajników: de albo het. Mniej więcej trzy czwarte słów to de, więc zgadując zawsze „de" trafisz częściej niż rzadziej — i właśnie dlatego tak łatwo utrwalić sobie błąd.
Zła wiadomość: w większości przypadków rodzajnika nie da się wyprowadzić z wyglądu słowa. Trzeba go zapamiętać razem ze słowem. Dobra wiadomość: jest kilka reguł, które nie mają wyjątków.
Reguły, które działają zawsze
- Zdrobnienia na -je to zawsze het. het loonstrookje, het kopje, het meisje. To jedyna reguła, która nigdy nie zawodzi — i dlatego, gdy nie wiesz, czasem opłaca się użyć zdrobnienia.
- Końcówki -ing, -tie, -heid, -teit to zawsze de. de verzekering, de sollicitatie, de gezondheid, de identiteit. To pokrywa ogromną część słów urzędowych.
- Nazwy osób i zawodów to prawie zawsze de. de werkgever, de huisarts, de buurman.
- Dwusylabowe słowa zaczynające się od ge-, be-, ver-, ont- to zwykle het. het bedrijf, het ontslag, het verlof, het gesprek.
- Liczba mnoga zawsze ma de. het huis, ale de huizen. Zawsze, bez wyjątku.
Dlaczego to w ogóle ważne
Bo rodzajnik pociąga za sobą resztę zdania. Przymiotnik odmienia się inaczej przy de niż przy het: mówi się het grote huis, ale de grote auto — i een groot huis, ale een grote auto. Zły rodzajnik słychać w całym zdaniu, nie tylko w jednym słowie.
Praktyczna rada: ucząc się nowego słowa, nigdy nie zapisuj samego „huis". Zapisuj „het huis". Rozdzielenie tych dwóch rzeczy oznacza uczenie się dwa razy.