Lea codziennie nosi niepełnosprawnego syna dwa piętra w dół

Codzienna walka

Lea Spencer, 38‑latka mieszkająca w dzielnicy Crooswijk w Rotterdamie, każdego ranka podnosi swojego czteroletniego syna Zaïra z drugiego piętra swojego mieszkania i niesie go dwa piętra w dół. Zaïr nie może sam chodzić – po urodzeniu w 24. tygodniu ciąży wymagał natychmiastowej reanimacji, podczas której doznał krwotoku mózgowego. Od tego czasu używa jedynie połowy ciała.

O 5:30 budzik budzi Leę, aby przygotować swoje dzieci – cztero‑ i siedmioletnie – do szkoły. Zaïr waży około 15 kg, a Lea podnosi go jedną ręką, jednocześnie trzymając własną torbę i szkolny plecak syna drugą ręką. „Czuję ból w dolnej części pleców i będzie się nasilał, bo Zaïr będzie coraz cięższy” – mówi matka.

Zaïr uczęszcza do Mytylschool de Brug w Schiebroek, szkoły przystosowane do potrzeb dzieci z niepełnosprawnościami. Od zeszłego tygodnia jest odbierany przez usługę taksówkową, co odciąża Leę z codziennego dowozu. Szkoła planuje wyposażyć go w wózek inwalidzki, ale brak miejsca uniemożliwia poruszanie się wózkiem po budynku.

Reklama

Brak odpowiedniego mieszkania

Od narodzin Zaïra stało się jasne, że mieszkanie Leei na drugim piętrze nie jest przystosowane do potrzeb syna. Mieszkanie słabo wentyluje, co jest niekorzystne przy jego trwałych uszkodzeniach płuc. Gmina Rotterdam w 2024 r. przyznała, że podaż mieszkań dostępnych dla wózków inwalidzkich jest praktycznie zerowa, a lista oczekujących rośnie.

W liście skierowanym do władz gminy wymieniono rodzinę Leei jako jedną z 120 pilnych spraw poszukujących przystosowanego lokum. Pomimo wcześniejszych obietnic pomocy, rodzina wciąż nie otrzymała wsparcia, a Lea musi codziennie dźwigać syna, co wpływa na jej zdrowie.

Lea i Zaïr mają nadzieję, że w przyszłości operacja zwiększy mobilność chłopca, ale lekarze podkreślają, że jego zdolność chodzenia nie będzie równa zdolności innych dzieci.