Wzrost liczby zagranicznych uczniów w Groningen. Nauczycielom brakuje wsparcia

Napływ osób ubiegających się o azyl, m.in. z ośrodka w Ter Apel, znajduje odzwierciedlenie w holenderskich klasach. W gminach takich jak Veendam, Stadskanaal czy Pekela w szkołach podstawowych przybywa dzieci, które nie znają języka niderlandzkiego w stopniu pozwalającym na swobodną naukę. Sytuacja dotyczy zarówno nowprzybyłych dzieci z ośrodków dla uchodźców, jak i z Ukrainy.

Przedsięwzięcia integracyjne, takie jak specjalne placówki przygotowawcze w Stadskanaal, mają na celu naukę podstaw języka przed przejściem do edukacji ogólnodostępnej. Jednak przejście to bywa trudne. Ester Musters, zajmująca się wsparciem nauczycieli w szkole podstawowej de Oleander, wskazuje na ogromne zróżnicowanie poziomów w ramach jednej klasy. Podczas gdy dzieci mogą radzić sobie z matematyką, przedmioty takie jak historia czy geografia pozostają trudne przez barierę językową.

Różnice w poziomie znajomości języka zmuszają nauczycieli do modyfikowania tradycyjnych metod nauczania. W trakcie zajęć pedagodzy muszą upewniać się, czy pojęcia powszechne i oczywiste dla niderlandzkojęzycznych dzieci są zrozumiałe dla wszystkich uczniów. Rozwój słownictwa staje się kluczowym elementem każdej lekcji.

Reklama

Podczas niedawnej dnia studyjnego zorganizowanego przez placówkę Obs Wereldwijs, psycholog rozwojowy Steven Pont podkreślał znaczenie poczucia przynależności uczniów do grupy. Zwrócił uwagę, że dzieci niemówiące dobrze po niderlandzku mogą stać się wycofane lub przejawiać trudne zachowania, co wpływa na ogólną atmosferę i spokój w klasie.

Mimo wyzwań, pedagodzy zauważają, że praca nad słownictwem wzbogaca proces nauczania. Zaznaczają jednocześnie, że dzieci nie ponoszą winy za bariery językowe, a brak możliwości ćwiczenia języka w domu — często wynikający z tego, że rodzice sami dopiero uczą się niderlandzkiego — dodatkowo utrudnia postępy.